MENU'
 Domu
 Chie semus
 Comunicados
 Initziadivas
 Limba Sarda
 Sìmbulu
 Su Mundu de oe
 Acàpios

 CUNTATOS


Su sìmbulu de sa Giuventude Indipendentista est unu punniale nuràgicu ruju (sìmbulu de sa custante resistentziale chi in s’istòria su Pòpulu Sardu at opostu semper a totus sos invasores istràngios), chi fait de cruche a su sìmbulu natzionale de sos Bàtero Moros chin sa benda in sa frunte castiende a manca (a indicare sa luta de liberadura natzionale), a intru de unu steddu biancu a chimbe puntas (a indicare sa luta de emancipadura sotziale); totu in d’unu campu divisu in orizontale in duos colores, ruju in artu e nieddu in bàsciu, chi impare a su biancu de su steddu funt sos colores natzionales sardos.

A intru de su steddu, in artu a manca, b’at unu “28” et in bàsciu a dereta unu “4”, a richiamare sa die de sa furriada de sa comunidade casteddaja de su 1794, chi iat fatu cumintzare sa Sarda Rivolutzione, sos motos populares anticolonialistas de totu s’Isola, chi est s’esperièntzia a sa base de su sentidu natzionale sardu modernu.



Il simbolo della Giuventudi Indipendentista è un pugnale nuragico rosso (simbolo della costante resistenziale opposta storicamente dal Popolo Sardo all’invasore di turno), a fare da croce al simbolo nazionale dei Quattro Mori con benda sulla fronte rivolti a sinistra (a indicare la lotta di liberazione nazionale), all’interno di una stella bianca a cinque punte (a indicare la lotta di emancipazione sociale); il tutto su un campo diviso orizzontalmente in due colori, rosso in altro e nero in basso, i quali insieme al bianco della stella costituiscono i colori nazionali sardi
.

Dentro la stella, in altro a sinistra, è collocato un “28” e in basso a destra un “4”, a richiamare la data dell’insurrezione della popolazione cagliaritana del 1794 da cui partì la cosiddetta Sarda Rivoluzione, l’insieme dei moti popolari anticolonialisti che coinvolsero tutta l’Isola, che costituisce l’esperienza che sta alla base del moderno sentimento nazionale sardo.